جرأت کن بفهمی! · Dare to understand!
جدایی دین از دولت و دفاع از آزادی وجدان.
در میان همه حقوق بشر، یکی آن‌قدر بنیادین است که به آسانی نادیده گرفته می‌شود: حق اینکه خودمان بیندیشیم. پیش از آنکه آزادانه سخن بگوییم یا عبادت کنیم، باید آزاد باشیم باورهای خود را شکل دهیم.
از جنگ‌های دینی اروپا تا اصلاحات امان‌الله خان در افغانستان، تاریخ درس‌های تلخی درباره پیامد یکی شدن دین و قدرت دولتی پیشکش می‌کند.
آموزش می‌تواند به کودکان بیاموزد چه چیز را باور کنند، یا می‌تواند به آنها بیاموزد چگونه بیندیشند. این تفاوت نه تنها زندگی افراد، بلکه آینده جوامع را شکل می‌دهد.
سکولاریزم اغلب حمله به دین معرفی می‌شود. در واقع، سکولاریزم سازوکاری است که به پیروان همه ادیان — و کسانی که هیچ دینی ندارند — امکان می‌دهد آزادانه در کنار هم زندگی کنند.
آیا حق رنجاندن وجود دارد؟ آزادی بیان کجا باید پایان یابد؟ نگاهی به اصل آسیب، تفاوت میان رنجش و تحریک، و اینکه چرا قوانین توهین به مقدسات از قدرت حفاظت می‌کنند، نه از انسان‌ها.
«آنچه برای خود نمی‌پسندی، برای دیگران مپسند.» قاعده زرین در فرهنگ‌ها و ادیان گوناگون دیده می‌شود — و این چیز مهمی درباره سرچشمه واقعی اخلاق به ما می‌گوید.
چرا اخلاق زیربنای جامعه سالم است و چگونه خردورزی، همدلی، آزادی اندیشه و آموزش می‌توانند جامعه را از جهل، تعصب و فروپاشی نجات دهند؟ در این مقاله روی هفت نکته تأکید شده است.
چرا بسیاری از احکام اسلام با واقعیت‌های مدرن سازگار نیستند و چگونه سه گرایش بنیادگرا، سنت‌گرا و تجددگرا هرکدام برای حل این بحران پاسخی متفاوت ارائه می‌کنند.